Αλλαγές προσωπικού στην Υπουργική Γραμματεία
Τι έχει πετύχει; Έχουν παραμείνει οι πολιτικές οι ίδιες; Θα συνεχίσει να κυβερνά ο κοκκινοπράσινος συνασπισμός;
Σε κάθε περίπτωση, τίποτα δεν έχει αλλάξει ουσιαστικά, εκτός από το ότι η δανειακή ικανότητα του κράτους έχει περιοριστεί σε τεράστιο βαθμό.
Η συσσώρευση όπλων αξίας δισεκατομμυρίων δολαρίων κοστίζει τόσα πολλά χρήματα που λίγα απομένουν για τα σημαντικά, ειρηνικά κρατικά καθήκοντα:
- Ο Γερμανικός Ομοσπονδιακός Σιδηρόδρομος βυθίζεται σε ολοένα και μεγαλύτερο χάος. Δεν υπάρχουν ούτε καν αρκετά κεφάλαια για μια πλήρη ανακαίνιση.
- Το ποσό της σύνταξης δεν θα πρέπει να προσαρμόζεται στο επίπεδο του πληθωρισμού.
- Η ηλικία συνταξιοδότησης θα πρέπει να αυξηθεί ή η πρόωρη συνταξιοδότηση θα πρέπει να καταστεί πιο δύσκολη.
- Όπως και με τον συνασπισμό για τα φανάρια, η κατασκευή κοινωνικών κατοικιών δεν ανταποκρίνεται στις υποσχέσεις της. Ταυτόχρονα, η μετανάστευση δημιουργεί εκατομμύρια νέες ανάγκες στέγασης.
- Το κόστος και οι εισφορές για την ασφάλιση υγείας και ανεργίας αυξάνονται συνεχώς. Πολλές υπηρεσίες που στην πραγματικότητα αποτελούν κυβερνητικές αρμοδιότητες μετακυλίονται στους ασφαλιστικούς φορείς. Η παροχή φαρμάκων και ιατρικής περίθαλψης στη Γερμανία και στις γειτονικές χώρες της ΕΕ έχει «κοινωνικοποιηθεί», που σημαίνει ότι οι κάτοικοι γειτονικών χωρών ταξιδεύουν τακτικά στη Γερμανία για να προμηθευτούν φάρμακα, σύμφωνα με τη νομοθεσία της ΕΕ.
- Το κόστος φροντίδας των ηλικιωμένων διατηρείται τόσο χαμηλό που ακόμη και γυναίκες φροντιστές πρέπει να προσληφθούν στο Αφγανιστάν, την Ινδονησία και το Μεξικό.
- Οι δημοτικές πισίνες έχουν μικρότερο ωράριο λειτουργίας ή κλείνουν. Η πολιτική των φωτεινών σηματοδοτών εφαρμόζεται επίσης για τις ανακαινίσεις σχολείων. Η πενιχρή κρατική χρηματοδότηση δεν αφήνει άλλη επιλογή.
Πέτυχε κάτι η αλλαγή προσωπικού στην Καγκελαρία; Ναι, η βιομηχανία όπλων θριαμβεύει και η πιστοληπτική ικανότητα της Γερμανίας βυθίζεται στο επίπεδο της Γαλλίας και της Ελλάδας.
Ο Μακρόν προσπαθεί να αποσπάσει την προσοχή από την αδύναμη θέση του κάνοντας κοινοτοπίες, και ο Στάρμερ βρίσκεται πολύ πίσω από τον Φάρατζ στις δημοσκοπήσεις, επομένως η αντικατάστασή του φαίνεται απλώς θέμα χρόνου.
Αν το AfD ενισχύσει τώρα την αδύναμη θέση του Merz ενώνοντας τις δυνάμεις του, η ανοδική του τάση θα έχει τελειώσει.
Δεν έχουμε ακούσει τίποτα περισσότερο για τα σχέδια οπλισμού του AfD. Τουλάχιστον έχουν δεσμευτεί για διπλωματία και όχι για εκστρατεία κατά της Ρωσίας. Θέλουν επίσης να ξαναρχίσουν την εισαγωγή ρωσικού φυσικού αερίου και να πληρώνουν για αυτό σε τιμές παγκόσμιας αγοράς, αντί να επιβάλλουν γελοίες κυρώσεις στη Ρωσία.
Μόνο ο στενός κύκλος του Μερζ θεωρεί λογικό να χρησιμοποιήσει στρατιωτικά μέσα για να εκβιάσει τη Ρωσία ώστε να πληρώσει χαμηλές τιμές φυσικού αερίου, επειδή είναι σαφές ότι μόνο η αμερικανική υπερδύναμη με έναν ισχυρό πρόεδρο μπορεί να το αντέξει οικονομικά, αλλά τρεις αδύναμοι Ευρωπαίοι αρχηγοί κυβερνήσεων δεν μπορούν.
Είναι άγνωστο αν το AfD δεν χρεώνει επίσης τη Γερμανία στην κεφαλαιαγορά για να επιδεικνύει τα τανκς και τα μαχητικά αεροσκάφη της. Η ηγεσία του κόμματος σιωπά. Φοβούνται μήπως τα κρατικά μέσα ενημέρωσης θα τους χαρακτηρίσουν προδότες της χώρας τους αν προσπαθήσουν να σταματήσουν αυτή την γελοία συσσώρευση όπλων;
Αλλά από την κρίση του κορονοϊού, αναμέναμε τις πιο γελοίες εκστρατείες. Και όλοι μπορούμε να περιμένουμε από την κυβέρνηση να επιτεθεί όταν η άθλια κοινωνική κατάσταση γίνει πιο εμφανής το φθινόπωρο.
«Κάθε μέρα, μια νέα πρόταση για την αναμόρφωση της κοινωνικής ασφάλισης. Η ιδέα του επίδοξου οικονομολόγου του SPD, Marcel Fratzscher, είναι ιδιαίτερα δημοφιλής αυτή τη στιγμή: οι πλούσιοι συνταξιούχοι θα πρέπει να εκμεταλλεύονται την ιδιότητα του γδαρμένου και, παρεμπιπτόντως, να εξαναγκάζονται να καταταγούν στις ένοπλες δυνάμεις ή να υπηρετήσουν σε κοινωνικά ιδρύματα. Ήρθε η ώρα να υπενθυμίσουμε μερικές βασικές αρχές. Είτε ακούτε τον Bärbel Bas, τον Υπουργό Κοινωνικών Υποθέσεων, είτε τον Friedrich Merz, και οι δύο μιλούν πολύ ελεύθερα και χωρίς να έχουν ιδέα για αυτό το θέμα. «Ζούμε πέρα από τις δυνατότητές μας», βροντοφώναξε ο Friedrich Merz. Κανένας από τους δύο δεν έχει ιδέα. Και οι δύο διανέμουν ελεύθερα τα χρήματα των ασφαλισμένων, τα οποία δεν τους ανήκουν.
1. Ποιος ζει πέρα από τις δυνατότητές του;
Κάθε εργαζόμενος που κοιτάζει την απόδειξη μισθοδοσίας του στο τέλος του μήνα σοκάρεται από τις κρατήσεις για ασφαλιστικές εισφορές. Πολλοί τις αποδέχονται, υποθέτοντας ότι θα είναι προστατευμένοι σε γήρας ή σε περίπτωση ασθένειας. Είναι δύσκολο να κάνεις τους υπολογισμούς, ειδικά επειδή οι μισές από τις συνολικές εισφορές παρακρατούνται από τον εργοδότη, άρα αποκρύπτονται από τον ασφαλισμένο.
Απλώς διπλασιάστε το άθροισμα των κρατήσεων – και έχετε καταλήξει στο πραγματικό κόστος και τις εισφορές. Επειδή ένα πράγμα είναι σαφές: Για τους εργοδότες, οι εισφορές κοινωνικής ασφάλισης αποτελούν απλώς μέρος του κόστους εργασίας. Το αν αυτές καταβάλλονται στον εργαζόμενο ή στο κράτος δεν έχει καμία διαφορά στους υπολογισμούς του εργοδότη. Γι' αυτό η εργασία είναι τόσο ακριβή στη Γερμανία – και όλοι οι υπολογισμοί του ακαθάριστου καθαρού εισοδήματος που βρίσκετε είναι υπερβολικοί. Το μερίδιο του εργοδότη πρέπει να προστεθεί στο ακαθάριστο ποσό. Αυτό κάνει αυτό που απομένει καθαρό ακόμη πιο αξιοθρήνητο. Και αν κάνετε αυτόν τον υπολογισμό, καταλήγετε σε ένα αποτέλεσμα που προκαλεί ιδιαίτερη σκέψη.
Όποιος θέλει να λάβει σύνταξη 2.000,00 ευρώ στο μέλλον ή λαμβάνει ήδη μία, θα έχει καταβάλει περίπου 450.000,00 ευρώ σε εισφορές με τη μορφή εισφορών εργαζομένων και εργοδοτών, με βάση τους σημερινούς υπολογισμούς. Φανταστείτε: Αν είχατε χρηματοδοτήσει ένα σπίτι πριν από 40 χρόνια ΧΩΡΙΣ κρατήσεις σύνταξης, θα το είχατε αποπληρώσει προ πολλού, θα είχατε εξοικονομήσει από το ενοίκιο από τότε και, δεδομένων των αυξήσεων στις τιμές των ακινήτων των τελευταίων δεκαετιών, θα ήσασταν εκατομμυριούχος στον τομέα των ακινήτων σε οποιαδήποτε αξιοπρεπή μητροπολιτική περιοχή. Αλλά δεν είμαστε. Είμαστε φτωχές ψυχές, επειδή μια σύνταξη 2.000 ευρώ είναι στην πραγματικότητα το κατώτερο όριο.
Αυτός ο μηχανισμός εξηγεί επίσης γιατί, σε όλες τις συγκρίσεις πλούτου με την Ιταλία, τη Γαλλία ή ακόμα και την Ελλάδα, οι Γερμανοί εμφανίζονται ως φτωχοί ναυαγοί. Μετά την αφαίρεση των εισφορών κοινωνικής ασφάλισης, δεν απομένει σχεδόν τίποτα για συσσώρευση πλούτου, και αν συμβεί αυτό, προστίθενται φόροι.
Δεν είμαστε εμείς που ζούμε πέρα από τις δυνατότητές μας – το κράτος ζει πέρα από τις δυνατότητές μας.
Τώρα, τα ανώτατα όρια αξιολόγησης εισφορών αυξάνονται ξανά – αυτό αντιπροσωπεύει αύξηση εισφορών για άτομα με υψηλότερα εισοδήματα. Η απόκλιση μεταξύ εισφορών και παροχών διευρύνεται περαιτέρω.
2. Σε ποιον ανήκει η σύνταξη;
Είναι εκπληκτικό το πόσο απερίσκεπτα οι πολιτικοί χειραγωγούν την πολιτική συντάξεων, σαν οι συντάξεις να ήταν μια πράξη χάριτος. Υποτίθεται ότι πρέπει να λέμε ευχαριστώ για κάθε αύξηση συντάξεων και να δεχόμαστε υπομονετικά τις περικοπές των τελευταίων ετών. Αυτό δεν ισχύει μόνο για τους σημερινούς συνταξιούχους. Οι σημερινοί ασφαλισμένοι πρέπει επίσης να γνωρίζουν: Πληρώνουν - και θα λάβουν λιγότερα, επειδή κάθε περικοπή σύνταξης μειώνει επίσης το δικαίωμά τους.
Το συνταξιοδοτικό ταμείο δεν ανήκει στην ομοσπονδιακή κυβέρνηση, στους πολιτικούς ή στα πολιτικά κόμματα — ανήκει στους συνεισφέροντες και μόνο σε αυτούς. Αυτό ισχύει και για την ασφάλιση υγείας. Υπάρχει ένα ιδιαίτερο πρόβλημα εδώ: η μετανάστευση και το εισόδημα των πολιτών. Οι πρόσφυγες και οι δικαιούχοι του εισοδήματος των πολιτών διεκδικούν παροχές ασφάλισης υγείας. Ωστόσο, το κράτος αποζημιώνει τα ασφαλιστικά ταμεία μόνο ένα κλάσμα του πραγματικού κόστους.
Ήδη από το 2022, το έλλειμμα στο εισόδημα των πολιτών ήταν πάνω από εννέα δισεκατομμύρια και είναι πιθανό να έχει αυξηθεί σε πολύ πάνω από δέκα δισεκατομμύρια από τότε. Η κατάσταση είναι παρόμοια με τους πρόσφυγες - και εδώ διακυβεύονται δέκα δισεκατομμύρια. Αυτό σημαίνει ότι οι ασφαλισμένοι δεν είναι ασφαλισμένοι - είναι απλώς φορολογούμενοι. Οι εισφορές τους δεν χρησιμοποιούνται για την κάλυψη του κινδύνου και των συνεπειών της ασθένειας, αλλά μάλλον για τη μυστική χρηματοδότηση του εισοδήματος και της μετανάστευσης των πολιτών. Αυτός ο μηχανισμός είναι γνωστός από την ασφάλιση συντάξεων.
Το κράτος είναι γενναιόδωρο με παροχές για αυτό και εκείνο – εις βάρος των συνεισφερόντων. Σύμφωνα με εκτιμήσεις, το πραγματικό ακάλυπτο μέρος ανέρχεται σε 30 έως 40 δισεκατομμύρια ευρώ ετησίως, τα οποία επομένως πρέπει να βαρύνουν τους ίδιους τους συνεισφέροντες, παρόλο που αποτελούν καθαρά κυβερνητικές ευθύνες. Αυτό σημαίνει ότι οι εργαζόμενοι και οι εργοδότες επιβαρύνονται διπλά με τις συνταξιοδοτικές τους εισφορές: Δεν χρηματοδοτούν μόνο τις δικές τους συνταξιοδοτικές παροχές, αλλά και μη ασφαλιστικές εργασίες που θα έπρεπε να πληρώνονται μέσω φόρων (δηλαδή, από τον ομοσπονδιακό προϋπολογισμό). Σήμερα, οι «κορυφαίοι πολιτικοί» μιλούν αρκετά αυθάδη για την κοινωνική ασφάλιση σαν να ήταν τα χρήματά τους. Είναι οι εισφορές των ασφαλισμένων που σπαταλώνται, διασκορπίζονται, σπαταλώνται και χρησιμοποιούνται κατά λάθος.
3. Γιατί οι εισφορές είναι τόσο υψηλές;
Για παράδειγμα, μετά την επανένωση, οι συνταξιούχοι της ΛΔΓ χρηματοδοτούνταν από τους δυτικογερμανούς συνεισφέροντες. Αυτό γινόταν μέσω ενός συστήματος pay-as-you-go, από δυτικογερμανούς συνεισφέροντες, όχι από δυτικογερμανούς δημόσιους υπαλλήλους και δυτικογερμανούς φορολογούμενους - παρόλο που αναμφίβολα θα ήταν ευθύνη όλων των φορολογουμένων (ακόμα και των δημοσίων υπαλλήλων) να επωμιστούν από κοινού το κόστος της επανένωσης. Αυτό οδηγεί σε υψηλότερα ποσοστά εισφορών από ό,τι θα ήταν χωρίς αυτά τα βάρη - και ταυτόχρονα, τα συνταξιοδοτικά δικαιώματα μειώνονται επειδή δεν χρησιμοποιείται κάθε ευρώ που καταβάλλεται για συνταξιοδοτικά επιδόματα. Οι εισφορές για συντάξεις και ασφάλιση υγείας είναι επομένως σε μεγάλο βαθμό φόροι που εξαφανίζονται κάπου στο κυβερνητικό τέλμα και δεν χρησιμοποιούνται προς όφελος των συνεισφερόντων.
https://www.tichyseinblick.de/tichys-einblick/die-renten-diebe-sind-unter-uns/
«Ο Klingbeil τονίζει: Κανένας προηγούμενος συνασπισμός στην ιστορία της Γερμανίας δεν αντιμετώπισε έλλειμμα 30 δισεκατομμυρίων ευρώ. Γι' αυτό ο Αντικαγκελάριος ξεκίνησε τις εργασίες για τον επόμενο προϋπολογισμό μήνες νωρίτερα από το συνηθισμένο. Αυτός ο «μετασχηματιστής» αποδεικνύεται ότι επιταχύνει την κόλαση. Τα κενά στους κοινωνικούς προϋπολογισμούς θα αυξηθούν δραματικά τους επόμενους μήνες και χρόνια.»
Το όργιο της επακόλουθης αύξησης φόρων έχει ήδη προετοιμαστεί στα μέσα ενημέρωσης και το κοινό έχει λίγο-πολύ επηρεαστεί. Το μερίδιο της κυβέρνησης στο ΑΕΠ, που βρίσκεται αυτή τη στιγμή στο 50%, θα φτάσει τα γαλλικά επίπεδα του 57% ή και περισσότερο τα επόμενα χρόνια.
Ο ομοσπονδιακός προϋπολογισμός δεν αλλάζει τα δεδομένα—είναι ένας επιταχυντής. Εάν η αγορά ομολόγων επιβάλει βίαιη ενοποίηση τα επόμενα χρόνια λόγω των εκρηκτικών αποδόσεων, ο καγκελάριος Μερτς θα μείνει στην ιστορία ως ο πρώτος μεταπολεμικός ηγέτης που βύθισε τη χώρα σε μια «σπείρα χρέους». Οι «σωτήρες» είναι ήδη έτοιμοι: η ΕΚΤ, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και ίσως και το ΔΝΤ και η Παγκόσμια Τράπεζα.
https://tkp.at/2025/09/08/das-deutsche-kriegsbudget-und-die-schuldenspirale/
«Όταν η χρήση μάσκας έγινε υποχρεωτική τον Απρίλιο του 2020, η κατάσταση της επιστήμης, την οποία οι πολιτικοί παράγοντες εκείνη την εποχή εξακολουθούσαν να ισχυρίζονται ότι ακολουθούσαν, ήταν ήδη τέτοια που ήταν σαφές: δεν υπάρχει κανένα απολύτως όφελος από τη χρήση μάσκας. Αντίθετα, οι υφασμάτινες και οι ιατρικές μάσκες διασφαλίζουν ότι η εξάπλωση των ιών και, κατ' επέκταση, του SARS-CoV-2 εντείνεται.»
Όταν οι μάσκες FFP2 έγιναν υποχρεωτικές, ήταν ήδη γνωστό ότι η μόνιμη χρήση αυτών των μασκών θα προκαλούσε βλάβη στην υγεία και ότι η χρήση τους ΔΕΝ θα μείωνε τον ιό με κανέναν τρόπο, ούτε όσον αφορά την εξάπλωση ούτε όσον αφορά τη μόλυνση και τη μετάδοση.
Ήταν επίσης γνωστό ότι οι μάσκες FFP2, όπως όλες οι άλλες μάσκες, χρησιμεύουν ως εστίες αναπαραγωγής για κάθε είδους βακτήρια και μύκητες, τα οποία έχουν τη δυνατότητα να αρρωστήσουν τους ανθρώπους.
Γιατί, λοιπόν, πολιτικοί παράγοντες όπως ο Spahn έκαναν υποχρεωτική τη χρήση μάσκας, όταν αυτό δεν έχει καμία επίδραση στην εξάπλωση του SARS-CoV-2 και δεν προσφέρει καμία προστασία από τη μόλυνση ή τη μετάδοση του SARS-CoV-2; Γιατί αυτοί οι ίδιοι πολιτικοί παράγοντες αποδέχτηκαν τον κίνδυνο έκθεσης δισεκατομμυρίων ανθρώπων σε αυξημένους κινδύνους για την υγεία, παρόλο που ο στόχος τους ήταν υποτίθεται ότι «η προστασία του πληθυσμού»;
https://sciencefiles.org/2025/09/09/spahn-in-angst-war-es-das-ziel-der-maskenpflicht-so-viele-menschen-wie-nur-moeglich-zu-infizieren-studie/
«Τα αποτελέσματα δείχνουν τα εξής:
-Τα εμβολιασμένα παιδιά είχαν περισσότερες από τέσσερις φορές περισσότερες πιθανότητες να εμφανίσουν άσθμα από τα μη εμβολιασμένα παιδιά.
-Είχαν επίσης έξι φορές περισσότερες πιθανότητες να εμφανίσουν οξείες και χρόνιες λοιμώξεις του αυτιού.
-Οι διαταραχές ομιλίας εμφανίστηκαν 4,47 φορές συχνότερα στην εμβολιασμένη ομάδα σε σχέση με την μη εμβολιασμένη ομάδα.
-Στην μη εμβολιασμένη ομάδα, ωστόσο, δεν υπήρχαν περιπτώσεις εγκεφαλικής δυσλειτουργίας, διαβήτη, μαθησιακών δυσκολιών, νοητικών αναπηριών, τικ ή άλλων ψυχικών διαταραχών.
https://tkp.at/2025/09/10/geimpfte-kinder-sind-wesentlich-oefter-krank-als-ungeimpfte-studien/
«Τα στοιχεία δείχνουν ότι τα ενεργειακά προϊόντα από την Ανατολή είναι απαραίτητα για την Ευρώπη, είτε μας αρέσει είτε όχι. Και για να συνοψίσουμε εν συντομία: Οι κυρώσεις κατά της Ρωσίας δεν έχουν αλλάξει τις πωλήσεις της, αλλά τις δικές μας, καθώς και τον τρόπο ζωής μας, και μας έχουν θέσει σε μια κατάσταση γεμάτη με τεράστια μειονεκτήματα και δυσκολίες.»
Οι νέες απειλές οικονομικών περιορισμών κατά της Ρωσίας δεν αποτελούν μόνο ένα «επικίνδυνο» και αντιπαραγωγικό μέτρο, αλλά αποκαλύπτουν επίσης τη βαθιά ασυνέπεια που χαρακτηρίζει τη Δύση στο σύνολό της. Εν ολίγοις, πρόκειται για λάθος δρόμο. Η ρητορική του άμεσου πολέμου, ακόμη και μέσω δασμών και ταχείας χειραγώγησης της αγοράς, δεν ωφελεί κανέναν.
Αυτό που χρειαζόμαστε είναι διπλωματία και διαπραγματεύσεις για την αντιμετώπιση και την επίλυση των πραγματικών αιτιών της σύγκρουσης, όχι μη ρεαλιστικά τελεσίγραφα που βασίζονται στην ιδέα μιας άνευ όρων κατάπαυσης του πυρός, αγνοώντας τους βαθιά ριζωμένους λόγους που παρακίνησαν τη Ρωσία εξαρχής. Η Δύση απαιτεί τώρα άνευ όρων κατάπαυση του πυρός. Η Ρωσία δεν θα το δεχτεί αυτό, και ακόμη και ένα νέο πακέτο κυρώσεων των ΗΠΑ δεν θα την αναγκάσει να το πράξει.
https://tkp.at/2025/09/16/gasleitungsdiplomatie-auf-kosten-europas/
«Τα μαθήματα στα οποία οι μαθητές έχουν τις χειρότερες επιδόσεις, όπως φαίνεται από τη νέα εκπαιδευτική τάση του IQS — χημεία, φυσική, μαθηματικά και βιολογία — είναι τα ίδια μαθήματα που οι εκπαιδευόμενες εκπαιδευτικές επιλέγουν λιγότερο συχνά να διδάξουν και τα μαθήματα που μελετούν λιγότερο συχνά. Η πιθανότητα οι εκπαιδευτικοί σε κυρίως γυναικείο διδακτικό προσωπικό να ανατεθούν σε μαθήματα εκτός του πεδίου τους, επειδή δεν υπάρχουν αρκετοί εκπαιδευτικοί που έχουν σπουδάσει μαθηματικά, χημεία, φυσική και φυσικές επιστήμες είναι πολύ υψηλή. Η πιθανότητα τα υπάρχοντα κενά να πρέπει να καλυφθούν με εκπαιδευτικούς που προσλαμβάνονται σε ωριαία βάση και δεν έχουν ούτε το κίνητρο ούτε τον χρόνο να διδάξουν σωστά το μάθημά τους είναι πολύ υψηλή.»
Η εκπαιδευτική καταστροφή είναι αυτοσχέδια, μια καταστροφή φεμινισμού - αλλά φυσικά, αυτό δεν μας επιτρέπεται να λέμε, επειδή όσοι υποστηρίζουν τον σεξισμό απλώς περιμένουν να απομακρύνουν τα υπάρχοντα προβλήματα από τον δημόσιο διάλογο και έτσι να αποτρέψουν τη λύση επιτιθέμενοι στους φορείς των κακών ειδήσεων...
https://sciencefiles.org/2025/10/16/bildungskatastrophe-der-elefant-im-klassenzimmer-den-sich-niemand-zu-benennen-wagt/