Η αντιπολίτευση είναι ανεπιθύμητη

Η ψευδοαντιπολίτευση των Πρασίνων και της Αριστεράς είναι, ωστόσο, επιθυμητή.

Οι αποφασιστικές ψήφοι, ειδικότερα, πήγαν υπέρ της κυβέρνησης. Η αντικατάσταση του Scholz από τον Merz απαιτούσε επίσης τις ψήφους των Πρασίνων και του Αριστερού Κόμματος. Πολύ γρήγορα, την επόμενη μέρα της πρώτης αποτυχημένης ψηφοφορίας, οι διαπραγματευτές του CDU και του SPD εξασφάλισαν τις απαραίτητες ψήφους. Η κυβέρνηση συνασπισμού είχε καταβάλει ένα σημαντικό ποσό σε Πράσινες οργανώσεις, ιδρύματα κ.λπ., και είχαν καταβληθεί αμοιβές για ηγετικές θέσεις. Πολλά διακυβεύονταν οικονομικά. Επομένως, η λήψη της έγκρισής τους για την εκλογή του Merz δεν ήταν δύσκολη.

Οι διαπραγματεύσεις με το αριστερό κόμμα διεξήχθησαν μυστικά. Μέχρι σήμερα, παραμένει άγνωστο ποιος έλαβε τις πληρωμές. Αυτές πρέπει να ήταν άμεσες πληρωμές με την υπόσχεση περαιτέρω πληρωμών. Αυτό επέτρεψε την προώθηση της συνταγματικής τροποποίησης, παρόλο που η νέα Μπούντεσταγκ είχε ήδη εκλεγεί. Και τα δύο ψευδο-αντιπολίτευση κόμματα ήταν ακόμη απαραίτητα για τον επανεξοπλισμό, ο οποίος συνεπάγεται ένα γιγάντιο χρέος. Για να διασφαλιστεί η ομαλή λειτουργία των συμφωνιών, οι Πράσινοι και το Αριστερό Κόμμα διατηρούν χαμηλό προφίλ. Διαφορετικά, θα τεθούν σε κίνδυνο περαιτέρω συνεισφορές.

Οι Πράσινοι μάλιστα εμφανίζονται ως ριζοσπαστικοί υποστηρικτές των περικοπών στην κοινωνική πρόνοια. Η βάση των ψηφοφόρων τους αποτελείται από ακαδημαϊκούς τεμπέληδες που είναι καλά προστατευμένοι και είναι πρόθυμοι να εργαστούν μετά την ηλικία των 65 ετών και οι οποίοι δεν επηρεάζονται από τις περικοπές στην κοινωνική πρόνοια.

Πριν από τις τελευταίες ομοσπονδιακές εκλογές, το Αριστερό Κόμμα έστελνε τους υποστηρικτές του από πόρτα σε πόρτα δίνοντας υποσχέσεις, μόνο και μόνο για να ψηφίσουν μετά τις εκλογές τον καγκελάριο του CDU. Τώρα σιωπούν για τις περικοπές στην κοινωνική πρόνοια και τον επανεξοπλισμό. Διαφορετικά, θα υποστούν την ίδια μοίρα με το AfD, με τα κόμματα να μοιράζονται τις θέσεις μεταξύ τους.

Και όσον αφορά την αποστολή όπλων στην Παλαιστίνη και όπλων στην Ουκρανία, η λεγόμενη αντιπολίτευση κινείται προς την ίδια κατεύθυνση με την κυβέρνηση. Ακόμα κι αν τα κέρδη προέρχονται μόνο από εταιρείες και μετόχους.

Τα ποσά που διατίθενται για τον κρατικό προϋπολογισμό ολοένα και μειώνονται:

• Η ανακαίνιση του σιδηροδρόμου προχωρά.
• Η αύξηση των συντάξεων θα αναβληθεί.
• Η ανάγκη για φροντίδα ηλικιωμένων και ασθενών δηλώνεται ότι έχει μειωθεί.
• Υπάρχει η απειλή ότι οι ηλικιωμένοι δεν θα μπορούν πλέον να υποβάλλονται σε χειρουργικές επεμβάσεις και ότι η φαρμακευτική αγωγή θα πρέπει να περιοριστεί («ζούμε πέρα ​​από τις δυνατότητές μας»).

Η δημοκρατία του Μπλουμ και του Ντρέσσλερ δεν υπάρχει πια.

Αλλά η υποχρεωτική στράτευση επανέρχεται. Η Γερμανία είναι ξανά κάποιος. Στην πραγματικότητα, η Γερμανία είναι η μόνη χώρα που έχει ακόμα τους οικονομικούς πόρους για να συνεχίσει τον πόλεμο στην Ουκρανία. Και να που μιλάνε ξανά για την υπεράσπιση της πατρίδας. Σαν η Γερμανία να μην έχει ήδη οργανώσει αρκετούς αμυντικούς πολέμους.

Οι κοινωνικές περικοπές και ο επανεξοπλισμός είναι δύο αλληλένδετα δοχεία. Και οι Πράσινοι και η Αριστερά θέλουν επίσης να μοιραστούν τα οφέλη του επανεξοπλισμού και ως εκ τούτου τον υπερασπίζονται με συνέπεια και υποστηρίζουν τις κοινωνικές περικοπές.