Γιατροί κατά του πυρηνικού πολέμου
Ως εργαζόμενοι στον τομέα της υγειονομικής περίθαλψης, εξετάζουμε κριτικά τις πολεμικές προετοιμασίες στον τομέα της υγειονομικής περίθαλψης..
Φυσικά, σε μια σοβαρή κατάσταση, οι τραυματίες στρατιώτες δικαιούνται κατάλληλη ιατρική περίθαλψη. Ωστόσο, είναι απλώς αδύνατο να προστατευθούν οι άνθρωποι από τις καταστροφικές συνέπειες του πολέμου μέσω ιατρικών μέτρων, ειδικά σε περίπτωση πυρηνικού πολέμου. Καμία άσκηση απολύμανσης δεν μπορεί να αποτρέψει δεκάδες χιλιάδες ανθρώπους από το να πεθάνουν με φρικτό θάνατο εάν χρησιμοποιηθούν πυρηνικά όπλα, ακόμη και αν οι ασκήσεις αντιμετώπισης καταστροφών έχουν ως στόχο να δώσουν την εντύπωση ότι είναι ανώτερα. Δεν υπάρχει ουσιαστική ιατρική προετοιμασία για πόλεμο.
Τον Σεπτέμβριο του 2025, η IPPNW ξεκίνησε μια νέα εκστρατεία κατά της στρατιωτικοποίησης της υγειονομικής περίθαλψης. Ένα βασικό στοιχείο είναι μια διακήρυξη για ένα πολιτικό σύστημα υγειονομικής περίθαλψης, το οποίο οι εργαζόμενοι στον τομέα της υγειονομικής περίθαλψης μπορούν να υποστηρίξουν δημόσια. Για εμάς, η πρόληψη των πολέμων, είτε συμβατικών είτε πυρηνικών, είναι η καλύτερη ιατρική. Το καθήκον όλων των εργαζομένων στον τομέα της υγειονομικής περίθαλψης παραμένει η φροντίδα των ασθενών και η προστασία τους από τους κινδύνους για την υγεία. Ως εκ τούτου, υποστηρίζουμε την κατάργηση των πυρηνικών όπλων, τον αφοπλισμό, τη διπλωματία και την ειρήνη.
Σύμφωνα με τα τρέχοντα στρατιωτικά σενάρια, η Γερμανία θα μπορούσε να γίνει χώρος ενδιάμεσης στάσης και διέλευσης για τα στρατεύματα του ΝΑΤΟ σε έναν πόλεμο με τη Ρωσία στα σύνορα της Ανατολικής Ευρώπης. Οι Γερμανικές Ένοπλες Δυνάμεις (Bundeswehr) προβλέπουν ότι έως και 1000 στρατιώτες του ΝΑΤΟ θα τραυματίζονται καθημερινά για χρόνια. Επιπλέον, θα υπάρχουν τραυματίες πολίτες και μεγάλος αριθμός προσφύγων από την εμπόλεμη ζώνη. Αυτό έρχεται σε αντίθεση με το γεγονός ότι υπάρχουν μόνο πέντε νοσοκομεία της Bundeswehr σε εθνικό επίπεδο με συνολικά 1800 κλίνες, οι οποίες θα γεμίσουν εντός δύο ημερών. Το πολιτικό σύστημα υγειονομικής περίθαλψης θα πρέπει να διαθέσει ένα σημαντικό μέρος των χωρικών και προσωπικών του πόρων στον στρατό. Σε περίπτωση πολέμου, οι νόμοι έκτακτης ανάγκης θα τεθούν αυτόματα σε ισχύ, επιτρέποντας εκτεταμένους περιορισμούς στα θεμελιώδη δικαιώματα υγείας εντός του συστήματος υγειονομικής περίθαλψης.
Ήδη από το 1980 και το 1981, έγινε μια προσπάθεια συγχώνευσης της πολιτικής παροχής βοήθειας σε καταστροφές και της στρατιωτικής ιατρικής. Ωστόσο, αυτό απέτυχε λόγω μαζικών διαμαρτυριών από γιατρούς. Το σύνθημα της IPPNW «Δεν θα μπορέσουμε να σας βοηθήσουμε» προέρχεται από αυτήν την περίοδο. Η τρέχουσα συζήτηση σχετικά με τη στρατιωτική ετοιμότητα είναι αντιπαραγωγική. Συντάσσεται ένας νέος νόμος για την παροχή υγειονομικής περίθαλψης. Ως εκ τούτου, τον Σεπτέμβριο του 2025, η IPPNW ξεκίνησε μια εκστρατεία κατά της στρατιωτικοποίησης της υγειονομικής περίθαλψης.
«Αυτό που δεν είναι ορατό απ' έξω είναι ότι ο ισραηλινός στρατός επεκτείνει την επιρροή του στη Γάζα μέρα με τη μέρα. Προχωρά αργά, καταλαμβάνοντας έναν δρόμο, μετά μια γειτονιά, και μετά ολόκληρες περιοχές - ξανασχεδιάζοντας σιωπηλά τον χάρτη, ενώ η διεθνής κοινότητα γιορτάζει μια πλασματική ηρεμία. Ο πόλεμος δεν έχει τελειώσει. Απλώς έχει πάρει μια διαφορετική μορφή: από τους βομβαρδισμούς στην σιωπηλή επέκταση, από τις αεροπορικές επιδρομές στην υφέρπουσα κατοχή».
Ταυτόχρονα, ο κόσμος δεν αντιλαμβάνεται ότι στη Γάζα χτίζεται μια ψευδής κανονικότητα: γλυκά, σοκολάτες και ηλεκτρονικά είδη εισέρχονται στη χώρα ανεμπόδιστα, σαν να θέλουν οι άνθρωποι τα περιττά, ενώ βασικά τρόφιμα όπως το κρέας, τα αυγά και τα φάρμακα μπλοκάρονται συστηματικά.
Το Ισραήλ εφαρμόζει μια γνωστή στρατηγική που έχει αποδειχθεί επιτυχημένη εδώ και δεκαετίες: παραβιάζει την εκεχειρία, βομβαρδίζει κατά βούληση και στη συνέχεια ανακοινώνει επιστροφή στην εκεχειρία. Αυτή η μονομερής, βίαιη και ατιμώρητη πράξη είχε καταστροφικές επιπτώσεις στις παλαιστινιακές κοινότητες και συνιστά σαφή παραβίαση του διεθνούς ανθρωπιστικού δικαίου.
Σύμφωνα με τους κανόνες του πολέμου, μια εκεχειρία θα πρέπει να αντιπροσωπεύει μια αποτελεσματική και επαληθεύσιμη παύση των εχθροπραξιών, με στόχο την προστασία των αμάχων, την παροχή ανθρωπιστικής βοήθειας και την αποτροπή περαιτέρω απωλειών ζωών. Η ερμηνεία του όρου από το Ισραήλ, ωστόσο, φαίνεται να είναι καθαρά εργαλειακή. Κάθε φορά που ο στρατός διεξάγει «στοχευμένες επιχειρήσεις» κατά τη διάρκεια της εκεχειρίας —επιτιθέμενος σε πυκνοκατοικημένες γειτονιές, προελαύνοντας με τεθωρακισμένα οχήματα ή μετακινώντας τα όρια ελεγχόμενων περιοχών— η εκεχειρία ουσιαστικά παραβιάζεται. Ωστόσο, στο τέλος αυτών των επιθέσεων, ανακοινώνεται ότι η εκεχειρία έχει «αποκατασταθεί» ή «παραμένει σε ισχύ», σαν να μην είχε συμβεί τίποτα.
Αυτή η δυναμική καθιστά την έννοια της κατάπαυσης του πυρός άνευ νοήματος και υπονομεύει τα θεμέλια του διεθνούς ανθρωπιστικού δικαίου, το οποίο απαιτεί καλή πίστη, διαφάνεια και τήρηση των συμφωνημένων όρων. Η αποκατάσταση της κατάπαυσης του πυρός μετά από επανειλημμένες παραβιάσεις δεν είναι απλώς μια τυπική παραβίαση, αλλά μια στρατηγική που επιτρέπει στην κατοχική δύναμη να ενεργεί με πλήρη ατιμωρησία, ενώ η διεθνής κοινότητα παραμένει παραλυμένη από διφορούμενες και αντιφατικές αφηγήσεις.
Και ακριβώς στον τομέα της αναπαράστασης έρχεται στο προσκήνιο ο πληροφοριακός πόλεμος. Η απεικόνιση των βομβαρδισμών και των εισβολών ως «περιορισμένων περιστατικών», ο ισχυρισμός ότι η κατάπαυση του πυρός παραμένει σε ισχύ παρά τις εκρήξεις και η διάδοση της ιδέας ότι η κατάσταση είναι υπό έλεγχο, όλα αυτά χρησιμεύουν στην κατασκευή μιας διαστρεβλωμένης εικόνας της πραγματικότητας. Αυτό επιδιώκει δύο στόχους: πρώτον, την αποφυγή διεθνών πιέσεων και επίσημων κατηγοριών για παραβιάσεις της κατάπαυσης του πυρός· δεύτερον, τη διαμόρφωση των παγκόσμιων αντιλήψεων από τα κορυφαία μέσα ενημέρωσης και τις κυβερνήσεις ώστε να βλέπουν σταθερότητα εκεί που επικρατεί η καταστροφή.
Αυτή η χειραγώγηση των πληροφοριών δεν αποτελεί δευτερεύον στοιχείο, αλλά αναπόσπαστο μέρος της στρατιωτικής στρατηγικής. Ο πληροφοριακός πόλεμος καθιστά δυνατή τη συνέχιση των επιχειρήσεων επί του εδάφους, διατηρώντας παράλληλα μια αποδεκτή διπλωματική πρόσοψη. Με αυτόν τον τρόπο, η χρήση της κατάπαυσης του πυρός γίνεται περισσότερο ένα αφηγηματικό εργαλείο παρά ένας μηχανισμός για την προστασία του άμαχου πληθυσμού. Εδώ βρίσκεται η πιο σοβαρή κατάχρηση: η μετατροπή της γλώσσας του ανθρωπιστικού δικαίου σε ένα ρητορικό όπλο που αποκρύπτει αντί να περιορίζει τη βία.
Δεν είναι δυνατές διαπραγματεύσεις
Η Χαμάς είχε ήδη δηλώσει τον Σεπτέμβριο του περασμένου έτους ότι δεν θα ξεκινούσε συνομιλίες για τη δεύτερη φάση της συμφωνίας κατάπαυσης του πυρός στη Λωρίδα της Γάζας, εφόσον το Ισραήλ συνέχιζε να παραβιάζει το πρώτο μέρος της συμφωνίας.
Η κατοχική δύναμη δεν έχει εκπληρώσει καμία από τις θεμελιώδεις υποχρεώσεις της στην πρώτη φάση: διατηρεί κλειστό το συνοριακό πέρασμα της Ράφα, εμποδίζει την εισαγωγή σκηνών και κινητών κατοικιών, μειώνει δραστικά την ανθρωπιστική βοήθεια και συνεχίζει τις δολοφονίες και την καταστροφή εντός της λεγόμενης κίτρινης γραμμής. Αυτή η συμπεριφορά αποτελεί συνέχεια της επιθετικότητας που θα έπρεπε να είχε σταματήσει αμέσως μετά την έναρξη ισχύος της συμφωνίας και η οποία συνεχίζεται χωρίς πραγματική συμμόρφωση.
https://tkp.at/2025/12/15/feuer-regnet-weiterhin-auf-gaza-herab/
«Η Ευρώπη προτιμά να παρουσιάζει τον πόλεμο στην Ουκρανία ως υπεράσπιση αξιών, επειδή οι αξίες θεωρούνται ευγενείς, ασφαλείς και μη διαπραγματεύσιμες. Οι Ηνωμένες Πολιτείες, από την άλλη πλευρά, δεν υπερασπίζονται τις αξίες. τις χρησιμοποιούν για να νομιμοποιήσουν τα συμφέροντά τους. Η διαφορά είναι θεμελιώδης. Η Ευρώπη αναζητά μια ηθική αφήγηση. Οι Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής επιδιώκουν ένα στρατηγικό αποτέλεσμα».
Δυστυχώς, η Ουκρανία προσφέρει και τα δύο: μια ηθική αφήγηση για την Ευρώπη και ένα στρατηγικό αποτέλεσμα για την Ουάσιγκτον. Η Ρωσία πληρώνει με αίμα. Η Ουκρανία πληρώνει με καταστροφή. Η Ευρώπη πληρώνει με δημόσια ταπείνωση.
Η Ουάσινγκτον δεν γράφει για την Ευρώπη – γράφει για τον εαυτό της.
Γι' αυτό κάθε κρίση -Κόσοβο, Ιράκ, Λιβύη, Αφγανιστάν, Ουκρανία- ωθεί την Ευρώπη βαθύτερα σε μια στρατηγική που δεν σχεδίασε η ίδια, για αποτελέσματα που δεν όρισε, με κινδύνους που δεν μπορεί να διαχειριστεί. Γι' αυτό η ευρωπαϊκή αυτονομία καταρρέει ακριβώς τη στιγμή που έχει τη μεγαλύτερη σημασία. Γι' αυτό η Ευρώπη εκπλήσσεται επανειλημμένα από γεγονότα που είχαν προβλέψει αμερικανικά έγγραφα δεκαετίες νωρίτερα. Και γι' αυτό, το 2025 και σύντομα ξανά το 2026, η Ευρώπη παρασύρεται προς μια άλλη αντιπαράθεση της οποίας η κλίμακα κλιμάκωσης μοιάζει με αυτή των WINTEX-CIMEX. Επειδή η λογική παραμένει: η Ευρώπη είναι το πεδίο της μάχης και οι Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής είναι ο ωφελούμενος.
https://uncutnews.ch/europa-ist-amerikas-opfer/
https://www.infosperber.ch/gesundheit/covid-pandemie-jetzt-klopfen-sie-sich-alle-auf-die-schulter/
Πριν από έξι χρόνια ξεκίνησε η πανδημία του κορονοϊού. Πώς αξιολογείτε αυτήν την περίοδο εκ των υστέρων;
Ήταν πολύ οδυνηρό. Συχνά έπρεπε να έχω να κάνω με πολιτικούς τότε. Νόμιζαν ότι μπορούσαν να αντιμετωπίσουν μολυσματικές ασθένειες. Αλλά πολύ λίγοι ειδικοί είχαν στην πραγματικότητα εμπειρία στην καταπολέμηση επιδημιών. Αυτοί οι ειδικοί θα έπρεπε να συμβουλεύουν τους πολιτικούς. Αλλά αυτό δεν συνέβη.
Γιατί όχι;
Δεν μπορώ να σας το πω αυτό. Συνέβη σαν χιονοστιβάδα: μια χώρα έκανε κάτι, οι άλλες ακολούθησαν το παράδειγμά της και υποτίθεται ότι καμία δεν μπορούσε να το ξεφύγει. Υπήρχε ένα σχέδιο για την αντιμετώπιση της πανδημίας για μια τέτοια κατάσταση, υπήρχαν προετοιμασμένες λύσεις - όμως δεν χρησιμοποιήθηκαν. Αυτό ήταν το πρώτο μεγάλο λάθος.
Αλλά η Σουηδία έσπασε τις τάξεις.
Ναι. Ήταν η μόνη χώρα που παρέκκλινε από τον κανόνα. Και τα πήγε καλύτερα στην πανδημία από ό,τι εμείς στη Γερμανία.
«Η εμπιστοσύνη στην επιστήμη δεν ξεκίνησε με την COVID. Χτίστηκε δεκαετίες πριν. Γνωρίζατε ότι το ποσοστό θνησιμότητας από ιλαρά μειώθηκε κατά 98% ΠΡΙΝ εισαχθεί το εμβόλιο κατά της ιλαράς;»
Αν λοιπόν τα εμβόλια δεν ήταν υπεύθυνα, τι προκάλεσε αυτή την παρακμή από το 1900 έως το 1963; Η απάντηση είναι: καλύτερη διατροφή, καλύτερη υγιεινή, καθαρό νερό κ.λπ. Ωστόσο, η «επιστήμη» θέλει να μας κάνει να πιστέψουμε ότι τα εμβόλια έσωσαν την κατάσταση.
https://tkp.at/2026/01/01/wie-impfstoffe-zu-einer-religion-wurden/
https://www.youtube.com/watch?v=e586lw5c4fo