Ο καθηγητής Σένιχσεν προσπαθεί να το κάνει όμορφα.

Ανοιχτή επιστολή στην Ομοσπονδιακή Υπουργό Υγείας Nina Warken

Σάλτσμπουργκ, 19.01.2026

Αγαπητέ Ομοσπονδιακό Υπουργέ, κ. Warken,

Σας ευχαριστώ πολύ για τις πρόσφατες σαφείς δηλώσεις σας σχετικά με την ελευθερία θεραπείας και την αυτονομία των ασθενών. Στον ιστότοπο της BMG, γράφετε αυτό το κείμενο: «Στη Γερμανία, η συνταγματικά προστατευόμενη ελευθερία θεραπείας για τους γιατρούς ισχύει κατ' αρχήν. Οι γιατροί αποφασίζουν ανεξάρτητα και αυτόνομα για τη θεραπεία των ασθενών. Το εύρος των υπηρεσιών που παρέχονται από την υποχρεωτική ασφάλιση υγείας βασίζεται σε αποδεδειγμένα επιστημονικά στοιχεία και δεν καθορίζεται από τους πολιτικούς. Ομοίως, οι ασθενείς είναι ελεύθεροι να αποφασίσουν σε ποια θεραπεία επιθυμούν να υποβληθούν.»(1)
Ως πρώην πρόεδρος του Γερμανικού Δικτύου για την Ιατρική Βασισμένη σε Αποδεικτικά Στοιχεία και πανεπιστημιακός καθηγητής γενικής και οικογενειακής ιατρικής (πρώην Πανεπιστήμιο Paracelsus Salzburg, Πανεπιστήμιο Witten/Herdecke, Ιατρικό Πανεπιστήμιο Βιέννης), χαίρομαι που αγωνίζεστε έντονα στη Γερμανία για την επιστροφή στις αρχές της Ιατρικής Βασισμένης σε Αποδεικτικά Στοιχεία (EBM) σύμφωνα με τον ιδρυτή της, David Sackett.
Ο David Sackett ορίζει την ιατρική που βασίζεται σε τεκμήρια (EBM) ως βασισμένη σε τρεις εξίσου σημαντικούς πυλώνες. Εκτός από τα τεκμήρια της μελέτης, η κλινική εμπειρογνωμοσύνη του ιατρού και η αυτονομία του ασθενούς αποτελούν απαραίτητες προϋποθέσεις για μια τεκμηριωμένη, συμμετοχική απόφαση σχετικά με την εφαρμογή μιας ιατρικής διαδικασίας. Ο Sackett γράφει αυτό ακριβώς:
«[Το EbM] απαιτεί μια προσέγγιση από κάτω προς τα πάνω που ενσωματώνει τα καλύτερα εξωτερικά στοιχεία με την ατομική κλινική εμπειρογνωμοσύνη και την επιλογή των ασθενών» (2)
Δυστυχώς, η Γερμανία έχει απομακρυνθεί πολύ από αυτές τις αρχές κατά τη διάρκεια της πανδημίας του κορονοϊού. Τα μέτρα για τον κορονοϊό επιβλήθηκαν πολιτικά από τους προκατόχους σας χωρίς επιστημονικά στοιχεία, μερικές φορές αντίθετα με τις επιστημονικές συστάσεις της ομάδας κρίσης στο RKI (Ινστιτούτο Robert Koch), όπως γνωρίζουμε τώρα από τα πρακτικά του RKI.
Δυστυχώς, ο Υπουργός Υγείας και Ανθρωπίνων Υπηρεσιών των ΗΠΑ, Ρόμπερτ Φ. Κένεντι, είχε επίσης δίκιο να επικρίνει την ποινική και πειθαρχική δίωξη των γιατρών, κάτι που ήταν και εξακολουθεί να είναι σύνηθες στη Γερμανία όταν οι γιατροί υποστηρίζουν την θεραπευτική ελευθερία και την αυτονομία των ασθενών. Αναφέρομαι εδώ, ως παράδειγμα, στον Δρ. Ρόναλντ Βάικλ, τη Δρ. Μπιάνκα Βίτσσελ, τον Δρ. Χάινριχ Χάμπιγκ και τον Δρ. Μάικλ Φότι.
Και δυστυχώς, ο περιορισμός της ελευθερίας των γιατρών να επιλέγουν θεραπείες και της αυτονομίας των ασθενών δεν έληξε με την λεγόμενη πανδημία του κορονοϊού. Συνεχίζεται με τη μορφή μιας ολοένα και πιο αυστηρής εντολής εμβολιασμού κατά της ιλαράς, η οποία στερείται οποιασδήποτε επιστημονικής βάσης.
Ως Γερμανικό Δίκτυο για την Ιατρική Βασισμένη σε Αποδεικτικά Στοιχεία, εκφράσαμε ήδη την κριτική μας για τη γενική συζήτηση γύρω από τον υποχρεωτικό εμβολιασμό το 2019. Η έκκλησή μας προς την Ομοσπονδιακή Κυβέρνηση και τον τότε Ομοσπονδιακό Υπουργό Υγείας να μην περιορίσουν την ελευθερία θεραπείας και την αυτονομία των ασθενών μέσω του υποχρεωτικού εμβολιασμού δυστυχώς δεν εισακούστηκε. Ο νόμος για την προστασία από την ιλαρά ψηφίστηκε το 2019 χωρίς επιστημονική βάση και χωρίς αναγκαιότητα.
Επιτρέψτε μου να περιγράψω εν συντομία την επιδημιολογική κατάσταση της ιλαράς. Κατά μέσο όρο, τα τελευταία 10 χρόνια, έχουν καταγραφεί περίπου 500 κρούσματα ιλαράς ετησίως στη Γερμανία. Μεταξύ 2015 και 2019, υπήρξε μείωση των κρουσμάτων - σε αντίθεση με τους ισχυρισμούς του κ. Spahn εκείνη την εποχή. Επομένως, με βάση την εξέλιξη του αριθμού των κρουσμάτων, δεν υπήρχε ανάγκη εισαγωγής υποχρεωτικού εμβολιασμού. Δεν υπήρξαν επίσης θάνατοι ή σοβαρές επιπλοκές. Κατά τη διάρκεια των «χρονιών της COVID-19», η ιλαρά ουσιαστικά εξαφανίστηκε (76 κρούσματα το 2020, 8 κρούσματα το 2021 και 15 κρούσματα το 2022). Το 2023-2024, υπήρξε μια μικρή αύξηση στα επίπεδα πριν από την COVID-19 (79 κρούσματα το 2023 και 645 κρούσματα το 2024), αλλά μέχρι το 2025 οι αριθμοί είχαν ήδη αρχίσει να μειώνονται ξανά (233 κρούσματα) (3).
Μια επιδημική κατάσταση έκτακτης ανάγκης που προκαλείται από την ιλαρά, η οποία θα δικαιολογούσε περιορισμό των θεμελιωδών δικαιωμάτων (εδώ, το δικαίωμα στη σωματική ακεραιότητα βάσει του Άρθρου 2, Παράγραφος 2 του Βασικού Νόμου) (4), δεν υπάρχει στη Γερμανία εδώ και δεκαετίες, αν όντως υπήρξε ποτέ. Οι επιπλοκές και οι θάνατοι από ιλαρά είχαν ήδη μειωθεί σχεδόν στο μηδέν πριν από την εισαγωγή του εμβολίου κατά της ιλαράς στις αρχές της δεκαετίας του 70, επομένως ο εμβολιασμός στο σύνολό του φαίνεται αμφισβητήσιμος. Αυτό είναι αμφισβητήσιμο. Ελλείψει αξιόπιστων δεδομένων μελετών, είναι άγνωστο ποιες θα ήταν οι επιπτώσεις της διακοπής του εμβολιασμού σήμερα. Τα ποσοστά θανάτων και επιπλοκών που αναφέρονται σήμερα ως απόδειξη του οφέλους του πληθυσμού από τον εμβολιασμό προέρχονται είτε από αναπτυσσόμενες χώρες, οι οποίες δεν είναι συγκρίσιμες με τη Γερμανία όσον αφορά την υγιεινή, τη διατροφή και την ιατρική περίθαλψη, είτε από γερμανικά στοιχεία πριν από την εισαγωγή του εμβολίου, δηλαδή από μια εποχή που επίσης δεν είναι συγκρίσιμη με τη σημερινή, ιδίως όσον αφορά την ιατρική περίθαλψη.
Σε κάθε περίπτωση, εάν δεν υπάρχουν αξιόπιστα στοιχεία για το όφελος του εμβολιασμού, δεν μπορεί να επιβληθεί υποχρέωση εμβολιασμού, και σίγουρα όχι εάν, όπως παραδέχονται ανοιχτά το RKI, το STIKO και το PEI, ο εμβολιασμός κατά της ιλαράς (που διατίθεται πλέον μόνο ως τριπλό εμβόλιο MMR ή τετραπλό εμβόλιο MMRV) μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρές παρενέργειες και βλάβη από το εμβόλιο.
Ακόμη και η υποτιθέμενη προστασία των λεγόμενων «ευάλωτων παιδιών» δεν αποτελεί πειστική δικαιολογία για τον υποχρεωτικό εμβολιασμό. Στη Γερμανία, περίπου 170 παιδιά πεθαίνουν κάθε χρόνο από μολυσματικές ασθένειες, αλλά ούτε ένα παιδί δεν πεθαίνει από ιλαρά. Τα «ευάλωτα παιδιά» πεθαίνουν από γρίπη, πνευμονιοκοκκικές λοιμώξεις, σταφυλοκοκκικές λοιμώξεις, στρεπτοκοκκικές λοιμώξεις και άλλες κοινές μολυσματικές ασθένειες, αλλά όχι από ιλαρά.
Λαμβάνοντας υπόψη την αναλογία οφέλους-βλάβης του εμβολιασμού κατά της ιλαράς, η έλλειψη ατομικού οφέλους και η έλλειψη στοιχείων για το όφελος σε επίπεδο πληθυσμού αντισταθμίζονται από μια σημαντική πιθανότητα βλάβης. Το ατομικό όφελος (όχι το όφελος του πληθυσμού!) του εμβολιασμού μετριέται από τον ατομικό κίνδυνο μόλυνσης από την ασθένεια και εμφάνισης επιπλοκών. Με μέσο όρο 500 κρούσματα ιλαράς ετησίως και 83 εκατομμύρια κατοίκους στη Γερμανία, ο κίνδυνος μόλυνσης από την ασθένεια είναι περίπου 0,0006% ετησίως και ο κίνδυνος σε όλη τη ζωή, υποθέτοντας προσδόκιμο ζωής 80 ετών, είναι επομένως 0,048%. Επιπλέον, σύμφωνα με έκθεση του ECDC, περίπου το 20% των κρουσμάτων ιλαράς εμφανίζονται σε εμβολιασμένα άτομα (5). Ο κίνδυνος επιπλοκών ή θανάτου είναι τουλάχιστον 1000 φορές χαμηλότερος, δηλαδή μικρότερος από 0,000048%. Ακόμα και αν λάβουμε υπόψη μόνο τα στοιχεία για το τμήμα του πληθυσμού που είναι ευάλωτο στην ιλαρά, περίπου 8-10 εκατομμύρια άτομα στη Γερμανία (μη εμβολιασμένα και περίπου το 20% των εμβολιασμένων ατόμων), ο κίνδυνος επιπλοκών και θανάτου κατά τη διάρκεια της ζωής είναι μόνο περίπου 0,0005%.
Σύμφωνα με αξιολογήσεις του Ινστιτούτου Paul Ehrlich από το 2012 (δεν υπάρχουν διαθέσιμα πιο πρόσφατα δεδομένα!), υπάρχουν κατά μέσο όρο περίπου 110 αναφορές σοβαρών τραυματισμών από εμβόλια κάθε χρόνο, εκ των οποίων το ίδιο το PEI θεωρεί πιθανή ή πιθανή την ύπαρξη αιτιώδους συνάφειας μεταξύ εμβολιασμού και τραυματισμού σε περίπου τις μισές (6). Επιπλέον, το PEI αναγνωρίζει ότι αναμένεται υποαναφορά περίπου 1:10 έως 1:20 και ότι, ως εκ τούτου, πρέπει να αναμένουμε περίπου 1000-2000 σοβαρά ανεπιθύμητα συμβάντα (7). Ακόμη και με την προσεκτική υπόθεση ότι μόνο 600 σοβαρά ανεπιθύμητα συμβάντα ετησίως σχετίζονται αιτιωδώς με τον εμβολιασμό, ο κίνδυνος σοβαρής επιπλοκής εμβολιασμού θα ήταν περίπου 0,05% για περίπου 1,2 εκατομμύρια εμβολιασμούς MMR ή MMRV που χορηγούνται ετησίως και, επομένως, 0,1% για τους δύο εμβολιασμούς που προβλέπονται από τον Νόμο για την Προστασία από την Ιλαρά. Αυτό θα ήταν 200 φορές υψηλότερο από τον κίνδυνο εμφάνισης ή θανάτου από μια επιπλοκή της ιλαράς κατά τη διάρκεια της ζωής.
Συνεπώς, υπάρχει επί του παρόντος μια σχετική αντένδειξη για τον εμβολιασμό κατά της ιλαράς, η οποία επιβεβαιώνεται από επιδημιολογικά δεδομένα. Δεδομένης αυτής της έντονης ανισορροπίας μεταξύ του πιθανού ατομικού οφέλους και της βλάβης, θεωρώ ηθικά απαράδεκτο τον εμβολιασμό των παιδιών με οποιοδήποτε από τα εμβόλια MMR ή MMRV που διατίθενται στη Γερμανία χωρίς επαρκή ενημέρωση και προειδοποίηση προς τους γονείς. Παρακαλώ μην με παρεξηγήσετε: σε αντίθεση με την εκτεταμένη δυσφήμιση εναντίον μου, δεν είμαι θεμελιωδώς αντίθετος στον εμβολιασμό, αλλά είμαι ένθερμος υποστηρικτής της ιατρικής που βασίζεται σε στοιχεία, της ελευθερίας της θεραπείας και της αυτονομίας του ασθενούς.
Όποιος πιστεύει ότι πρέπει να συμβάλει στην απαλλαγή της Γερμανίας από την ιλαρά ή ακόμα και στην εξάλειψη της ιλαράς παγκοσμίως μέσω του εμβολιασμού κατά της ιλαράς, είναι ελεύθερος να εμβολιάσει τα παιδιά του κατά της ιλαράς, αλλά ο υποχρεωτικός εμβολιασμός αποκλείεται λόγω της τρέχουσας επιδημιολογικής κατάστασης.
Για τον λόγο αυτό, εκδίδω πιστοποιητικά απαλλαγής από τον εμβολιασμό για υγιή γερμανόπουλα λόγω ύπαρξης σχετικής αντένδειξης. Όπως σίγουρα γνωρίζετε, ο Νόμος περί Προστασίας από Λοιμώξεις, στο Άρθρο 20, Παράγραφος 9, δεν κάνει διάκριση μεταξύ απόλυτων και σχετικών αντενδείξεων, αλλά μιλάει μόνο γενικά για αντένδειξη. Άνθρωποι από όλη τη Γερμανία έρχονται σε μένα στην Αυστρία για να λάβουν εξαιρέσεις από τον εμβολιασμό για τα παιδιά τους, επειδή οι Γερμανοί γιατροί δεν χορηγούν πλέον δικαιολογημένες και ιατρικά και επιστημονικά τεκμηριωμένες εξαιρέσεις, καθώς πολλοί γιατροί έχουν πρόσφατα εκφοβιστεί, διωχθεί, παρενοχληθεί με κατ' οίκον έρευνες, καταδικαστεί και τιμωρηθεί εντελώς δυσανάλογα για φερόμενη έκδοση πλαστών πιστοποιητικών υγείας.
Χαίρομαι πολύ που ανακοινώσατε την πρόθεσή σας να αποκαταστήσετε επιτέλους την ιατρική που βασίζεται σε τεκμήρια, την ελευθερία της θεραπείας και την αυτονομία των ασθενών στη Γερμανία. Παρακαλώ να με ενημερώνετε για τα σχέδιά σας.
• να τροποποιήσει τον νόμο για την προστασία από λοιμώξεις και τον νόμο για την προστασία από ιλαρά,
• να καταργηθεί η αντισυνταγματική υποχρέωση εμβολιασμού κατά της ιλαράς,
• να προστατεύσει τους γιατρούς που τολμούν να προστατεύσουν τους ασθενείς τους από την κρατική αυθαιρεσία μέσω απολύτως σωστών πιστοποιητικών υγείας και
• για την αποκατάσταση και την αποζημίωση ιατρών που έχουν καταδικαστεί άδικα.
Σας ευχαριστώ εκ των προτέρων για την άμεση απάντησή σας! Θα χαρώ να σας δώσω περαιτέρω εξηγήσεις και να το συζητήσουμε περαιτέρω.

Με εκτίμηση,
Δρ. ιατρός A. Sönnichsen