Η αγορασμένη «παρένθετη μητέρα»

Μόνο τώρα το έργο των Ναζί στη Γερμανία κερδίζει δυναμική:

  • Είναι ταπείνωση για το παιδί το γεγονός ότι δύο πλούσιοι άντρες μπορούν να επιβάλουν τη θέλησή τους στην κοινωνία και να πληρώσουν για μια «παρένθετη μητέρα».
  • Η γονεϊκότητα ξεκινάει ακόμη και πριν από τη σύλληψη.
  • Το παιδί εκτίθεται στην αβεβαιότητα που αναπόφευκτα συνδέεται με μια τέτοια σχέση.
  • Το παιδί είναι ένας ξένος και πρέπει να ζει σε μια κατάσταση διαμαρτυρίας.
  • Παιδιά με ορισμένα εξωτερικά χαρακτηριστικά, ενός συγκεκριμένου φύλου, έχουν γίνει εμπορεύματα.
  • Η επιβίωση των πολύδυμων γεννήσεων έχει μεταφερθεί στη διακριτική ευχέρεια του ατόμου που υποβάλλει την παραγγελία.
  • Τα επιτεύγματα της αστικής κοινωνίας, τα οποία περιλαμβάνουν ουσιαστικά τον γάμο και την οικογένεια, καθώς και την οικογενειακή μονάδα ενός άνδρα και μιας γυναίκας, υποτιμώνται. Αυτό βασίζεται σε μια ελάχιστα δικαιολογημένη έννοια της ελευθερίας. Η κα Ντέρινγκ, επίσης, δεν καταφέρνει να θεμελιώσει αυτήν την έννοια της ελευθερίας.
  • Η αστική κοινωνία είχε περιβάλει την ανθρώπινη αναπαραγωγή με έναν πολιτιστικό μανδύα προστασίας· η αστική τάξη την καταστρέφει.
  • Ωστόσο, οι αναμφίβολα δικαιολογημένες τυπικές νομικές αντιρρήσεις δεν αντιμετωπίζουν την ουσία του προβλήματος, η οποία αφορά την αξιοπρέπεια του παιδιού.
  • Τα υπαρξιακά ζητήματα δεν θα πρέπει να αντιμετωπίζονται αποκλειστικά από μια τυπική νομική οπτική γωνία.

Μία απάντηση στο “Η αγορασμένη «παρένθετη μητέρα»”

  1. «Οι άνθρωποι χρειάζονται ο ένας τον άλλον. Οι άνδρες χρειάζονται τις γυναίκες. Οι γυναίκες χρειάζονται τους άνδρες. Τα παιδιά χρειάζονται τους γονείς. Οι γονείς χρειάζονται τα παιδιά. Οι οικογένειες χρειάζονται τις κοινότητες. Η ανεξαρτησία δεν ήταν ποτέ το ύψιστο ανθρώπινο αγαθό.»

    Αυτό ήταν το πραγματικά μεγάλο ψέμα: ότι η απελευθέρωση σήμαινε ότι χρειαζόμασταν λιγότερους ανθρώπους, ότι αναλαμβάναμε λιγότερες ευθύνες και ότι βάζαμε τον εαυτό μας πάνω απ' όλα. Αντ' αυτού, γίναμε πιο εξαρτημένοι από τους εργοδότες, τις εταιρείες, τα πανεπιστήμια, τα κυβερνητικά προγράμματα, τους θεραπευτές, τις φαρμακευτικές εταιρείες και την αγορά - για πράγματα που κάποτε παρείχαν η οικογένεια και οι γείτονες.

    Και τώρα, λέγεται ότι 1,17 δισεκατομμύρια άνθρωποι ζουν με κάποια ψυχική διαταραχή. Το πιο παράξενο συμπέρασμα που μπορεί να εξαχθεί από αυτό θα ήταν ότι η ανθρωπότητα απλώς χρειάζεται περισσότερη ψυχιατρική θεραπεία.

    Ίσως οι άνθρωποι χρειάζονται περισσότερη ζωή. Περισσότερη οικογένεια. Περισσότερο γάμο. Περισσότερα παιδιά. Περισσότερη φιλία. Περισσότερη κοινότητα. Περισσότερη ευθύνη. Περισσότερους ανθρώπους που εξαρτώνται από αυτούς - και περισσότερους ανθρώπους στους οποίους μπορούν να βασιστούν.

    https://tkp.at/2026/09/07/psychische-erkrankungen-bei-frauen/

Schreibe einen Kommentar

Διεύθυνση e-mail σας δεν θα δημοσιευτεί. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με * σήμανση