Ποιοι είναι οι αληθινοί κληρονόμοι των Εθνικοσοσιαλιστών;
Η πολεμική πολιτική και η κατάκτηση της Ευρώπης και της Ρωσίας,
Αυτό χαρακτήριζε τους Εθνικοσοσιαλιστές της Γερμανίας σε αντίθεση με τις άλλες αυτοκρατορικές δυνάμεις.
Οι βρετανικές αυτοκρατορικές φιλοδοξίες είχαν εξασθενήσει. Πριν οι ΗΠΑ προλάβουν να αναδειχθούν ως νέα δύναμη, οι Γερμανοί επιχείρησαν να επανεξοπλιστούν και να οικοδομήσουν ή να κατακτήσουν ένα Ράιχ χιλίων ετών.
Και τώρα το CDU θέλει να δημιουργήσει τον ισχυρότερο στρατό στην Ευρώπη και, ακολουθώντας τα βήματα των Ναζί, ανακηρύσσει τη Ρωσία αιώνιο εχθρό της Γερμανίας, ενώ οι Πράσινοι επαινούν τις ιδιότητες των γερμανικών τανκς (Hofreiter).
Και ο Μερτς θέλει να εγκαταστήσει πυραύλους μεγάλου βεληνεκούς στη Γερμανία (Tomahawk και άλλους) και μιλάει ασταμάτητα για ρωσικά μη επανδρωμένα αεροσκάφη πάνω από γερμανικά αεροδρόμια, με την ένθερμη υποστήριξη των Πρασίνων, οι οποίοι βοήθησαν στην εκλογή του Μερτς ως Καγκελάριου και τώρα ελπίζουν σε θέσεις εξουσίας. (φον Νοτς)
Οι Ναζί προετοίμαζαν τις πολεμικές τους φιλοδοξίες με παρόμοιο τρόπο τότε.
Το άλλο χαρακτηριστικό του γερμανικού εθνικοσοσιαλισμού ήταν η αντίληψή του για τη φυλή και την ευγονική:
Έπρεπε να πραγματοποιηθεί μια διαδικασία επιλογής και, υπό κρατικό έλεγχο, θα παράγονταν ή θα «εκτρέφονταν» άτομα με συγκεκριμένα χαρακτηριστικά. Τα άτομα με «αρνητικά» χαρακτηριστικά αποκλείονταν.
Τώρα, ορισμένες χώρες (Καλιφόρνια, Ουκρανία) αναλαμβάνουν την πρωτοβουλία κατοχυρώνοντας συμβατικά και νομικά την προγεννητική επιλογή ατόμων με ορισμένα χαρακτηριστικά. Τα πλεονάζοντα άτομα αποκλείονται κατά το εμβρυϊκό στάδιο και οι αμβλώσεις πραγματοποιούνται σε περιπτώσεις ορατών «ελαττωμάτων», όπως το λαγόχειλο. Το Πράσινο Κόμμα είναι ιδιαίτερα ένθερμο στην υποστήριξή του για αυτές τις «σύγχρονες» μορφές ευγονικής. Υποστηρίζουν επίσης τα ομόφυλα ζευγάρια να απολαμβάνουν την ελευθερία να αποκαλούν ο ένας τον άλλον «μπαμπά».
Και το CDU θέλει να παρουσιαστεί ως ένα σύγχρονο κόμμα και να προωθήσει αυτές τις φιλοδοξίες. Ένας λομπίστας από αυτή τη θορυβώδη σκηνή παραλίγο να γίνει συνταγματικός δικαστής.
Ποιοι είναι λοιπόν οι νόμιμοι διάδοχοι των Γερμανών Εθνικοσοσιαλιστών;
Ποιοι είναι οι νεοναζί της εποχής μας;
Γράφημα: Καθηγητής Homburg στο Twitter στις 11 Δεκεμβρίου 2026
https://tkp.at/2026/08/11/fehlgeburten-durch-mrna-spritzen-fauci-walensky-und-pfizer-wussten-bescheid-und-leugneten/
Καγκελάριος Μερτς: «Αυτή τη στιγμή βλέπουμε αυτή τη χώρα (τη Ρωσία) σε μια κατάσταση βαθιάς βαρβαρότητας. Αυτό δεν θα αλλάξει στο άμεσο μέλλον και πρέπει να το δεχτούμε». Και επειδή ο Πούτιν φέρεται να επιτεθεί σε άλλες χώρες μετά από μια νίκη επί της Ουκρανίας: «Θα πρέπει να αμυνθούμε ξανά». Είτε συνειδητά είτε ασυνείδητα, ο Μερτς επαναλαμβάνει έτσι την προπαγάνδα του Χίτλερ ότι ο γερμανικός πόλεμος εξόντωσης εναντίον της Σοβιετικής Ένωσης δικαιολογούνταν ως «προληπτικός πόλεμος» (προληπτική άμυνα). Ωστόσο, η Ρωσία, ή μάλλον η Σοβιετική Ένωση, δεν έχει επιτεθεί ποτέ στη Γερμανία. Ο Μερτς καλλιεργεί μια στενόμυαλη άποψη για τον εχθρό. Αυτό τον εμποδίζει να αντλήσει τα κατάλληλα διδάγματα από την καταστροφική ιστορία της Γερμανίας και να διαμορφώσει τις πολιτικές του ανάλογα για την προώθηση της ειρήνης.
Οι αναβάτες του Eastland σε διάθεση αναχώρησης
Η κακόβουλη ρητορική του Μερτς είναι ένα σημάδι ότι η γερμανική αστική τάξη δεν έχει ξεπεράσει ποτέ την ήττα της από τους «βαρβάρους» στην Ανατολή - και ότι εξακολουθεί να τρέφει ρεβανσιστικές σκέψεις.
Φυσικά, το κυβερνών πολιτικό κατεστημένο επιδεικνύει θάρρος, τονίζοντας ότι οι γεμάτες μίσος επιθέσεις του στρέφονται μόνο κατά της «εγκληματικής» ρωσικής κυβέρνησης, όχι κατά του ρωσικού λαού. Αυτή η ανόητη δήλωση έχει επίσης μια δυσοίωνη ιστορία. Για παράδειγμα: Την ημέρα της επίθεσης στη Σοβιετική Ένωση, 22 Ιουνίου 1941, ο Αδόλφος Χίτλερ φώναξε στο Ράιχ Ράιχ: «Ποτέ ο γερμανικός λαός δεν έτρεφε εχθρικά συναισθήματα απέναντι στους λαούς της Ρωσίας. Δεν ήταν η Γερμανία που προσπάθησε ποτέ να επιβάλει την εθνικοσοσιαλιστική κοσμοθεωρία της στη Ρωσία, αλλά μάλλον οι Εβραίοι-Μπολσεβίκοι ηγέτες στη Μόσχα που προσπάθησαν αδιάκοπα να επιβάλουν την κυριαρχία τους στη δική μας και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες...»
https://fassadenkratzer.de/2026/08/13/regierende-bedrohungslugner-schuren-russophobie-und-treiben-grundgesetzfern-zum-krieg/
«Ο αυστηρός διαχωρισμός της αστυνομίας και των υπηρεσιών πληροφοριών επιβλήθηκε από τους Συμμάχους μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο για να αποτραπεί η επανάληψη της Γκεστάπο, η οποία κατασκόπευε, συνελάμβανε, βασάνιζε και δολοφονούσε κομμουνιστές, σοσιαλδημοκράτες και άλλους πολιτικούς αντιπάλους των Ναζί, καθώς και Εβραίους και άλλες μειονότητες. Αυτός ο διαχωρισμός έχει έκτοτε κατοχυρωθεί ως συνταγματική αρχή.»
Το άρθρο υποστηρίζει ότι η κατάργηση αυτού του διαχωρισμού συνδέεται άμεσα με την επιστροφή της Γερμανίας σε μια ιμπεριαλιστική πολεμική πολιτική: εκατοντάδες δισεκατομμύρια ευρώ σε πρόσθετες στρατιωτικές δαπάνες, η επαναφορά της υποχρεωτικής θητείας και η οικοδόμηση μιας κοινωνίας «έτοιμης για πόλεμο» απαιτούν ένα αστυνομικό κράτος. Η αναφορά του Ντόμπριντ σε «υβριδικές απειλές» από δολιοφθορά, κατασκοπεία και κυβερνοεπιθέσεις είναι προπαγάνδα - ο πραγματικός στόχος του αυξανόμενου μηχανισμού επιτήρησης είναι η αυξανόμενη αντίσταση στον μιλιταρισμό, τις κοινωνικές περικοπές και την ανεργία.
Καμία πραγματική αντιπολίτευση
Δεν υπάρχει σοβαρή αντίσταση μεταξύ των κομμάτων που εκπροσωπούνται στην Ομοσπονδιακή Βουλή. Οι Πράσινοι (Konstantin von Notz) χαρακτήρισαν «πιο ισχυρές εξουσίες» για την BND ως «επειγόντως απαραίτητες». Ενώ το Αριστερό Κόμμα (Clara Bünger) επέκρινε την άρση της απαίτησης διαχωρισμού ως «ιστορικά αδαή και ανεύθυνη», το άρθρο επισημαίνει ότι το Αριστερό Κόμμα ενισχύει την αστυνομία και τις υπηρεσίες πληροφοριών όπου αναλαμβάνει κυβερνητική ευθύνη - για παράδειγμα, στη Θουριγγία υπό τον Μπόντο Ράμελοφ, όπου η Υπηρεσία Προστασίας του Συντάγματος δεν διαλύθηκε παρά τις αντίθετες προεκλογικές υποσχέσεις.
https://tkp.at/2026/08/16/rueckkehr-der-gestapo-deutschland-reisst-die-trennmauer-zwischen-polizei-und-geheimdiensten-ein/