Πολιτική ψυχαγωγία αντί για ανησυχία για τους φτωχούς και τους παλιούς

Τώρα ο Habeck (ηγέτης των Πρασίνων) και ο Nahles (αρχηγός του SPD) έχουν παρατηρήσει ότι οι ψηφοφόροι τους δεν θέλουν να ζουν σε βάρος της κατώτερης τάξης. Η όξυνση των ταξικών ανταγωνισμών έχει γίνει το επίκεντρο της προσοχής για αυτό που θα είναι πιθανότατα σύντομο χρονικό διάστημα, παρά τη συνεχή προσπάθεια της πολιτικής τάξης και των μέσων ενημέρωσης να απεικονίσουν τη μετανάστευση ως τη ρίζα κάθε κακού. Όχι μόνο ο Seehofer ήταν ιδιαίτερα πρόθυμος για αυτό («η μετανάστευση είναι η μητέρα όλων των προβλημάτων»), οι άλλοι δεξιοί και οι Σοσιαλδημοκράτες προσπάθησαν επίσης απεγνωσμένα να φέρουν το μεταναστευτικό ζήτημα στο προσκήνιο. Ο ταξικός ανταγωνισμός που προηγουμένως υποβαθμιζόταν τώρα αναδεικνύεται ακόμη πιο καθαρά. Προκειμένου να καθησυχάσουν την αντίστοιχη πελατεία τους, ο Habeck και ο Nahles περιπλανώνται για το βασικό εισόδημα και παραμένουν ασαφείς. Ποιος πληρώνει τις εισφορές ασφάλισης υγείας και ποιος πρέπει να πληρώσει καθόλου τη βασική ασφάλεια. δεν κοινοποιείται. Αναφέρονται δισεκατομμύρια δολάρια, οι όροι μπλέκονται, ξέρετε ήδη ότι όλες αυτές οι συνεισφορές των πολιτικών δεν νοούνται σοβαρά, είναι η συνηθισμένη πολιτική φλυαρία που θα αντικατασταθεί από καταδίκες τρομοκρατικής επίθεσης ή καταγγελίες για την κλιματική αλλαγή.

Εάν οι προτάσεις είχαν ως νόημα σοβαρά, τα δισεκατομμύρια εκροές προς τους φορολογικούς παραδείσους θα σταματούσαν πρώτα. Και οι πρωταγωνιστές θα αποστασιοποιούνταν ρητά από τους νόμους Schröder-Fischer. Αλλά δεν το θέλουν. Θέλουν να βάλουν ένα καλύτερο παλτό στη νεοφιλελεύθερη πολιτική. Σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να παραβιάζεται ο μακροοικονομικός νόμος, η προσφορά εργασίας πρέπει να είναι πάντα υψηλότερη από τη ζήτηση, έτσι ώστε να μην πληρώνουν μισθοί πέρα ​​από την προστασία του επιπέδου διαβίωσης. Ο εξαναγκασμός και η βία θα πρέπει να εξακολουθήσουν να προορίζονται για την υποκλάση. Και ο άνεργος μηχανικός πρέπει να συνεχίσει να γνωρίζει ότι αναμένεται στην περίπτωση της ανεργίας του να ψήνει ψωμί στο φούρνο το βράδυ. Πήγε ακόμα και κάτω από την Kohl κοινωνική.

Αυτή η πίεση έχει επιδεινώσει σημαντικά το περιβάλλον εργασίας. Habeck και Nahles δεν θέλουν να το αλλάξουν, αλλά κάνουν μια κουδουνίστρα λέξεων και μπερδεύουν έννοιες που θα μπορούσαν να κάνουν το κοινό να ζαλίζει. Και ο καθένας ξέρει ότι έχει περισσότερη δουλειά και ακόμη και το 67 από λιγότερο.